CUT SCENE : เจ้าของน่านฟ้า : 06
CUT SCENE
06
ความเมาไม่ได้ทำให้ขาดสติแต่ทำให้เรากล้าขึ้น
ร่างบางนอนอยู่บนเตียงสีขาวโดยมีร่างสูงคร่อมอยู่ด้านบน
ร่างสูงที่มีรสจูบเป็นกลิ่นมินต์ ร่างสูงที่ไม่ได้ใส่เสื้อแล้วหุ่นดีจนน่าอิจฉา
ร่างสูงที่พอได้สบตาก็พาร้อนวูบไปทั้งตัว และร่างสูงคนนั้นก็คือ ม่านเมฆ
ปลายจมูกโด่งก้มไปสูดดมความหอมจากซอกคอขาวของคนที่นอนอยู่ใต้ร่าง
ปากก็จูบเม้มซอกคอจนทำให้เกิดรอยแดงซึ่งแน่นอนว่าเกิดจากความตั้งใจล้วน ๆ
น่านฟ้าเป็นคนขาวเพียงแต่ไม่คิดว่าจะขาวและนุ่มไปทั้งตัวขนาดนี้
“อื้มมม” เสียงครางหวาน
ๆ หลุดออกมาจากปากของคนที่ถูกมือหนาสอดเข้าไปในเสื้อยืดตัวใหญ่ของตัวเองพลางลูบสะเปะสะปะไปทั่วร่าง
เมื่อมือหนาลากผ่านตรงไหนก็สร้างความร้อนวูบจนกลั้นเสียงครางไว้ไม่อยู่
น่านฟ้าเป็นคนไวต่อสัมผัสแต่ก็ไม่คิดว่าจะไวต่อสัมผัสที่ได้รับจากอีกคนมากขนาดนี้
ม่านเมฆถอดเสื้อยืดที่เกะกะนั้นของน่านฟ้าออก
เผยให้เห็นผิวขาวเนียนของคนตรงหน้าที่กำลังนอนหลับตารอรับสัมผัส ม่านเมฆก้มไปมอบจูบให้คุณหมออีกครั้งแต่ครั้งนี้เป็นจูบที่ลึกซึ้งมากกว่าครั้งไหน
ๆ จูบรสขม ๆ ฝาดลิ้นเพราะแอลกอฮอล์ผสมกับบุหรี่กลิ่นมินต์จาง ๆ พอรวมกันแล้วก็นับว่าเป็นรสจูบที่ไม่เลวเลย ม่านเมฆเอื้อมมือมาปลดเข็มขัดหลุยส์สีเข้มออกจากกางเกงส์ยีนเดฟที่ตนใส่อยู่พร้อมกับปลดกระดุมกางเกงยีนส์และรูดซิปลงเผยให้เห็นขอบ Calvin Klein สีดำ
น่านฟ้าที่เห็นแบบนั้นเลยเลือกที่จะหลับตาลงอีกครั้งและหันหน้าหนีแต่ไม่วายโดนมือหนาจับคางให้หันกลับมา
“จะไม่มองหน้ากันหน่อยเหรอครับ” เสียงนั้นกระซิบอยู่ข้างหูพร้อมกับสัมผัสที่คลอเคลียชวนใจสั่น
มือหนาเลื่อนต่ำจากอกมาที่เอวคอดและหายเข้าไปในกางเกงเอวยางยืดขาสั้นที่คุณหมอเพิ่งซื้อมา
“อะ อื้มมมมม” น่านฟ้าหลุดเสียงครางทันทีที่มือหนานั้นกอบกุมส่วนอ่อนไหวของตน
มันร้อน ร้อนไปหมด ร้อนเกินไปแล้ว
ร้อนจนไม่รู้สึกถึงความเย็นของเครื่องปรับอากาศเลยสักนิด
เจ้าของมือหนาที่ได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งได้ใจถอดกางเกงและชั้นในสีขาวนั้นออกโดยที่น่านฟ้าเองก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
ผู้ชายทุกคนชอบให้อีกฝ่ายทำให้และจะรู้สึกว่าตัวเองได้อยู่เหนือกว่าอีกคน
แต่ทำไมน่านฟ้าถึงรู้สึกว่าครั้งนี้เขาตกเป็นรองอีกฝ่ายอย่างไรก็ไม่รู้
ม่านเมฆมองภาพตรงหน้าพร้อมกับยกยิ้มอย่างพอใจ
เมื่อได้เห็นหุ่นบาง ๆ ที่ไม่ได้เล็กหรือผอมจนเกินไปขอคนตรงหน้าที่ไม่มีอะไรปกปิด
ต่างจากตัวเองที่ยังใส่กางเกงอยู่
“อ๊ะ เมฆ”
“ครับ” คนขี้แกล้งขานรับคุณหมอที่กำลังนอนหอบหายใจด้วยอารมณ์ตื่นเต้นและเสียวไปพร้อม
ๆ กัน
มือหนานั้นทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่องเช่นเดียวกับที่ปากกำลังดูดเม้มปากบางอย่างหลงใหล
เห็นทีว่าคุณหมอคงต้องใส่แมสไปทำงานแล้วล่ะ ม่านเมฆลุกขึ้นถอดกางเกงยีนส์เดฟสีเข้มและCalvin
Klein ออกอย่างชำนาญและรวดเร็วเพื่อไม่ให้อีกคนรอนาน
“เร็วจังนะ” น่านฟ้าก็คือน่านฟ้าถึงแม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ตกเป็นรองแต่ก็ยังไม่วายที่จะแขวะคนที่คร่อมตนเองอยู่
“ไม่อยากให้หมอรอนานครับ” แต่ม่านเมฆก็คือม่านเมฆคนที่ชอบสรรหาคำพูดให้ตัวเองดูดีและมันก็ได้ผลทุกครั้ง
“หึ อ๊าา...ม— เมฆ อื้มม”
จากเสียงหึในลำคอกลายเป็นเสียงครางหวาน ๆ แทน
เมื่อคนขี้แกล้งที่อยู่ ๆ ก็ใช้มือหนากอบกุมส่วนอ่อนไหวนั้นอีกครั้งและขยับมือเร็วจนเจ้าของนั้นกลั้นเสียงครางไว้ไม่อยู่
“เร็วหน่อย อื้มมมม อ่า” คนถูกกระทำครางพลางออกคำสั่งที่น่าอายออกไป
ทำให้ม่านเมฆอดยิ้มและอดที่จะก้มลงไปจูบปากบางนั้นไม่ได้
น่านฟ้าหน้าแดงเหงื่อออกตามไร้ผมหายใจแรงและติดขัดเนื่องจากความเสียว
เวลาจะพูดทีก็ได้ยินเสียงพูดปนกับเสียบครางกระเส่า ไหนจะรอยแดงตามตัวที่ตัดกับผิวขาว ๆ เป็นอย่างดีนั่นอีก ภาพและเสียงทุกอย่างนี้ถูกนำไปกระตุ้นอารมณ์ของม่านเมฆได้เป็นอย่างดี
“เอาใจยากจังครับ” น่านฟ้าที่ได้ฟังก็หน้าขึ้นสีมากกว่าเดิมและนั่นก็ทำให้มือหนาของม่านเมฆขยับเร็วขึ้นก็คนตรงหน้าน่ารักจนเขาแทบจะทนไม่ไหวแล้ว
“อ๊ะ จะ...เสร็จ...อ่า” ไม่นานสิ่งที่ถูกอัดอั้นก็ถูกปล่อยออกมาเลอะไปทั่วหน้าท้องของเจ้าของและมือหนาของอีกคนที่พาเขาไปถึงจุดสูงสุด
“พร้อมไหมครับ”
เป็นคำถามที่ไม่ว่าคำตอบจะถูกตอบออกมาแบบไหนก็ไม่สามารถหยุดได้
มือหนาปาดสิ่งที่เลอะอยู่บนหน้าท้องที่แบนราบนั้นออก
เพื่อที่จะปาดสิ่งนั้นลงบนส่วนอ่อนไหวอีกจุดของร่างบาง เพื่อเป็นสารหล่อลื่นที่จะช่วยให้อะไร ๆ ง่ายขึ้นและเพื่อคนตรงหน้าจะได้เจ็บน้อยลง
“อ๊ะ! เจ็บ”
“อย่าเกร็งสิครับ” คนที่ดูเหมือนจะไม่ทุกข์ร้อนอะไรแต่จริง
ๆ แล้วแทบบ้า แถมตอนนี้หมอรัดนิ้วเขาแน่นจนไม่สามารถขยับได้ แน่นอนว่ามันกระตุ้นอารมณ์เขายิ่งไปใหญ่
เขาต้องพยายามอ่อนโยนเอาใจและเล้าโลมคนตรงหน้าให้ดีที่สุด ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยทำให้ใครมาก่อน แถมยังพูดคุยแกล้งให้คนหน้าใสแก้มขึ้นสีเป็นระยะ
ทั้ง ๆ ที่แล้วมาเขาไม่เคยพูดคุยระหว่างมีเซ็กซ์กับใครเลยสักครั้ง
คุณหมอใช้มือดันอกคนตรงหน้าพร้อมกับส่ายหน้าไปมา
คนที่เป็นรุกมาตลอดแต่ตอนนี้กลับกลายเป็นสิ่งที่ไม่เคยคิดว่าจะเป็น
ไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ แต่แค่เขาไม่เคยยอมให้ใครเลยต่างหาก
แต่ทำไมผู้ใหญ่วัยกลางคนแบบเขาถึงมายอมเด็กหนุ่มคนนี้
อาจเป็นเพราะเหล้าที่กินไปหรือหัวใจกันแน่ที่ยอมให้กับคนที่ชื่อม่านเมฆ
ม่านเมฆจับมือที่ค้ำดันอกเขาอยู่ขึ้นไปคล้องคอแทน
พร้อมกับจูบให้อีกคนผ่อนคลาย และเมื่อสิ่งที่คิดว่าน่าจะโอเคแล้ว
มือหนาก็หันไปจัดการตัวเองพลางดันขาเรียวสวยนั้นให้แยกออกจากกันมากขึ้นแล้วแทรกตัวเข้าไปให้ใกล้กว่าเดิม
“เมฆ...” น่านฟ้าเรียกชื่อคนตรงหน้า
เมื่อเห็นสิ่งที่ทั้งสองคนมีเหมือนกัน
เพียงแต่ของเขาไม่ได้ใช้งานในกิจกรรมครั้งนี้ ต่างจากอีกคนที่พร้อมใช้งานเต็มที่แต่...
“ไม่มีครับ แต่ถ้าหมอบอกว่าไม่ ผมก็พร้อมที่จะหยุด”
“ทำไมไม่มี” น่านฟ้าขมวดคิ้ว
คนอย่างม่านเมฆจะไม่มีสิ่งนั้นมันเป็นไปไม่ได้หรอก
“ผมไม่เคยพาใครมาทำที่คอนโดฯ มันเลยไม่มีครับ”
“...” จะบอกว่าเขาเป็นคนแรก?
“แต่กับคนอื่นผมป้องกันตลอดนะครับ สาบานได้”
ม่านเมฆรู้ว่าต่อให้เขาอมพระมาพูดอย่างคำโบราณ คุณหมอตรงหน้าก็คงไม่เชื่อเขาอยู่ดี
แต่ถึงเขาจะเลวที่เอาไม่เลือกแต่ก็ไม่ได้เลวมากถึงกับไปทำลายชีวิตของใคร
“...” น่านฟ้าเชื่อว่าอีกคนไม่เคยที่จะไม่ป้องกัน
ถ้าถูกเรียกว่าเป็น เสือ แน่นอนว่าผ่านคนมาเยอะ แต่ก็แน่นอนว่าไม่เคยพลาด
และอย่างลืมว่าตอนเรียนเขาก็ไม่ได้ต่างไปจากม่านเมฆ
“...”
“ในกระเป๋าสตางค์หมอมีครับ”
ม่านเมฆพยักหน้าก่อนที่จะเดินออกไปที่ห้องนอนคุณหมอ
รู้ว่าเพียงคำพูดมันไม่สามารถทำให้ใครเชื่อใจได้ แต่ขอสัญญาว่าต่อจากนี้ไปเขาจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้อีกคนเชื่อใจ
น่านฟ้าเอื้อมมือดึงผ้าห่มมาคลุมตัวระหว่างรออีกคน
พลางใช้มือเสยผมตัวเองขึ้นอย่างคิดหนัก
ถอยกลับก็ไม่ได้แล้วถ้าเดินหน้าต่อไปผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร
น่านฟ้าคิดอะไรไม่ได้นาน ม่านเมฆก็เดินกลับมา
พอมาถึงก็แกล้งเขาโดยไม่ดึงผ้าห่มออกแต่เลิกผ้าห่มจากด้านล่างขึ้นมากองไว้ที่ตัวเขาแทน
“เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะครับ” ถึงแม้ผมจะไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นก็เถอะ
“...” น่านฟ้าไม่ได้ตอบ
ทำเพียงแค่มองแผ่นหลังกว้าง ๆ ของม่านเมฆที่นั่งหันหลังให้เขาแต่มือม่านเมฆนั้นกลับกำลังลูบต้นขาเขาอย่างอารมณ์ดีขัดกับคำพูดของตัวเองอย่างสิ้นเชิง
ม่านเมฆขึ้นไปคร่อมร่างน่านฟ้า
พลางมองหน้าคนที่ไม่ยอมพูดอะไรเลยสักอย่าง
เข้าใจว่าคนที่เคยรุกมาก่อนแล้ววันนี้จะต้องมารับคงคิดมากเป็นธรรมดา
น่านฟ้าดึงผ้าห่มที่ตัวเองห่มอยู่ออก
เผยให้เห็นรอยแดงมากมายที่อีกคนทำไว้ ผิวขาว ๆ เอวบาง ๆ ขาเรียว ๆ ปากบวมเจ่อจากการถูกจูบและสายตาที่ยากที่จะคาดเดาความหมาย
“แล้วทนไหวเหรอครับ”
ม่านเมฆสบถคำหยาบมากมายในใจหลังจากที่ได้ยินประโยคนั้นจากคุณหมอ
และคำตอบของเขาก็คือ ทนไม่ไหว
ร่างสูงแทรกกายไปอยู่ระหว่างขาเรียวพลางก้มลงไปจูบปากของอีกคนไว้
มือหนาฉีกซองสีเงินที่ตัวเองเดินไปเอามาจากห้องอีกคนออกพร้อมกับจัดการตัวเองให้เรียบร้อย
ก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิบหมอนมารองตรงเอวของน่านฟ้า
น่านฟ้าหลับตา
ความรู้สึกตอนนี้ทั้ง ร้อน เขิน อาย อยากได้ และไม่ต้องการ
มันผสมปนเปจนเขาอธิบายไม่ถูกแต่สิ่งที่เขาแน่ใจคือหยุดตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว
เพราะนอกจากอีกคนจะไม่ยอมแล้วเขาเองก็คงขาดใจตายแน่ ๆ
“อ๊ะ จ—เจ็บ ๆ”
“อย่าเกร็งครับ” ม่านเมฆกัดฟันพูด
น่านฟ้าเองก็เจ็บและตอนนี้เขาเองก็เจ็บเช่นกัน
“อื้ม...” เสียงร้องถูกกลืนลงคอเพราะม่านเมฆก้มลงมาจูบปิดปาก
ลิ้นร้อนของอีกคนชักจูงให้เขาผ่อนคลายให้เขาเคลิ้มไปกับรสจูบละมุน ๆ นั้น
“อย่าทำแบบนี้สิครับ” ม่านเมฆพูดหลังจากที่ถอนจูบออก
เพราะตอนนี้ส่วนนั้นของคุณหมอรัดเขาแน่นจนไม่สามารถขยับได้
สิ่งหล่อลื่นจากตัวคุณหมอและถุงยางนั้นไม่ได้ทำให้เขาเข้าไปง่ายขึ้นสักเท่าไร
“หมอจะทำให้ผมจะเสร็จ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยไม่ได้นะครับ”
คำพูดของคนขี้แกล้งทำเอาคุณหมอกลายเป็นคนใบ้หน้าแดงไปชั่วขณะ
ม่านเมฆค่อย ๆ เล้าโลมคุณหมอ สร้างอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้งและเมื่อคุณหมอผ่อนคลาย
เอวหนาก็เริ่มขยับเป็นจังหวะและดูเหมือนว่าหมอนหนุนที่เขาเอามารองเอวอีกคนไว้ทำให้อะไร
ๆ ง่ายขั้น
“อ่า า — เมฆ อื้มมม”
“ถ้าเจ็บก็กัดได้เลยนะครับ” เป็นเพราะว่าตอนร่างสูงเริ่มทนไม่ไหวแล้ว
เอวหนาขยับเข้าออกเร็วขึ้นและแรงขึ้นตามอารมณ์ของตัวเองจนคุณหมอครางออกมาอย่างไม่เป็นศัพท์
ทุกจังหวะการขยับเข้าออกสร้างความเจ็บและเสียวไปพร้อม ๆ กัน แต่เมื่อเอวหนานั้นขยับออกจนเกือบสุดและเข้ามาสุดแรงทำให้น่านฟ้าต้องกัดลงบนไหล่ของคนที่อยู่ตรงหน้า
ต่างคนต่างเจ็บกันคนละที่ แต่แน่นอนว่าเสียวเหมือนกัน
“อืมมม” เสียงครางต่ำในลำคอของม่านเมฆหลุดออกมา
เอวหนายังคงทำหน้าที่เดิมอย่างสุดกำลัง ปากก็ดูดเม้มไปทั่วทั้งตัวขาว ๆ ของน่านฟ้า
มือก็ช่วยบีบเค้นก้นเนียนนั้นอย่างเอาใจ เมื่อคุณหมอถูกเล้าโลมไปทั่วร่างกายเขาก็หายใจแทบไม่ทันทำได้แค่นอนครางเสียงหวาน
เป็นฝ่ายรับก็ไม่ได้แย่
แต่ถ้าให้ไปทำกับคนอื่นก็คงไม่เอา
“ชอบไหมครับ”
“ทำไม อื้มมม ชอบ... ชวนคุย” น่านฟ้าที่ถามประโยคนี้ออกมาอย่างยากลำบาก พลางบีบไหล่ของม่านเมฆที่มีแต่รอยฟันเพราะความเสียวและหมั่นไส้
ใครสั่งใครสอนให้มาถามอะไรแบบนี้
“ก็อยากรู้ว่าหมอรู้สึกแบบไหน”
“อ๊ะ...”
“เซ็กซ์สำหรับผมคือกับคนอื่นที่ผ่าน
ๆ มา คือการตั้งหน้าตั้งตาทำไม่สนใจความรู้สึกอีกของฝ่าย” จังหวะเอวช้า
ๆเนิบ ๆ นั้นเริ่มขยับเร็วขึ้น “แต่กับหมอผมชวนคุย เพราะผมใส่ใจทุกความรู้สึกของหมอ”
“อ๊า...อะ”
“และเราจะไม่จบกันแค่เซ็กซ์เหมือนกับคนอื่นที่ผ่านมา”
“เกินไปแล้ว” คำที่ว่าเกินไปของน่านฟ้า
ไม่รู้เหมือนกันว่ามันหมายถึงคำพูด จังหวะที่เร็วขึ้น หรือว่าอย่างอื่นกันแน่
“เกินไปอะไรครับ”
“...”
“นี้เพิ่งรอบแรกเอง” ม่านเมฆยกยิ้มก่อนที่จะหยิบกล่องสี่เหลี่ยมเล็ก
ๆ โชว์ให้อีกคนดู น่านฟ้ามีถุงยางในกระเป๋าสตางค์แค่อันเดียว แต่เหมือนช่วงนี้คงเป็นช่วงรณรงค์อะไรสักอย่างเพราะในกระเป๋าเสื้อกาวน์ที่คุณหมอเอากลับมาซักนั้นมีถุงยางของโรงพยาบาลอีก
3 อัน
ฟินอ่าาาาาาชอบบบบบ
ตอบลบนิพพานเเล้วจ้าาาา
ตอบลบน้วยยยยยยยยยไปหมดด
ตอบลบอ๊ายยยย🥰🥰
ตอบลบ